Vergeet hierbij niet dat de weg van berm tot berm gaat.
Auto’s, fietsers, brommers, motoren, wandelaars, vrachtwagens, wielrenners, dieren en …… ongeduldige, intolerante medeweggebruikers.
Laten we beginnen bij de meest kwetsbare gebruikers die we tegen kunnen komen: dieren.
Niemand wil een dier aanrijden. Helaas is dat soms niet te voorkomen. Simpel omdat er auto’s achter je rijden en je moet kiezen tussen een dier aanrijden, remmen en een ongeluk veroorzaken. Dan moet je je verstand boven je gevoel laten spreken, hoe hard dat dat ook klinkt. Een dieren of mensenleven.
Soms is het ook een kwestie van, van tevoren je gezonde verstand gebruiken.
Voorbeeld?
Als je over de Veluwe rijdt op binnenwegen kan je doordenderen of je snelheid aanpassen. Je wordt immers gewaarschuwd dat er wild over kan steken.
Een hert of wild zwijn kijkt niet eerst over er geen verkeer aankomt, ze steken gewoon over. En neem van mij aan …. je wilt geen van beide tegen je auto aan hebben. De schade aan je auto is enorm en dan heb ik het niet eens over hoe het met jouwzelf kan aflopen of dat arme beest.
Overigens hoef je niet naar de Veluwe om wild tegen te komen. Ik weet bij Almere een plek waar je reeen overdag heerlijk kan zien liggen en in de schermer aan het grazen zijn.
Wist je overigens dat je verplicht bent om melding te maken van een aanrijding? En waarom dat is?
Een gewond dier zal altijd vluchten en een rustig plek zoeken om te sterven. Na een melding zal een jager met hond het spoor van het gewonde dier volgen en het uit zijn/haar lijden verlossen.
Alleen al bij het idee: een jager, haken mensen af een melding te doen. Een jager schier dieren dood.
Als jij er ook zo over denkt, bedenk je dan dat het er een verschil is tussen een snel schot en uit lijden verlost of dagen er over doen om dood te gaan, door jouw toedoen. (Waarom zeg ik het zo hard? Omdat het zo hard is)
Zo dramatisch is het natuurlijk niet altijd.
Afgelopen najaar reed ik met een leerling door een wijk in Almere en wat zagen we in de koplampen lopen? Een egeltje, een jonkie, midden op de weg. Auto stil gezet (wat veilig kon), alarmlichten aan, uitgestapt en de kleine drommel gered. Dat laatste klinkt simpel, maar is niet zo. Zoals een egel nu eenmaal doet, rolde het beestje zich op. En oei, wat prikt dat. Geen doek bij ons, dus dan moet je iets anders verzinnen. Leerling met beide handen op de weg en ik, met een mouw over mijn hand, het beestje op zijn handen gerold en zo naar een veiliger oord gebracht.
Dieren (naast kinderen) de meest kwetsbare verkeersdeelnemers.
